Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

ΜΑΘΗΜΑ 12, ΜΕΡΟΣ 4: Ονοματολογία (Α' Λυκείου)

ΜΕΡΟΣ 4

Χέυυυυυυυ!!!!!!
Χάου γιου ντούιν;;;;;


Πάμε για το 4ο Μέρος της Ονοματολογίας που μας έχει ζαλίσει τον έρωτα! Εσάς περισσότερο δηλαδή!

Σήμερα θα δούμε αλατάκια με πολυατομικά ιόντα!

Άλατα με Πολυατομικά Ιόντα
Εδώ θα βάλουμε άλατα που περιέχουν και κάποιο από τα πολυατομικό ιόν. Εύκολη υπόθεση! Τα βήματα που ακολουθούμε για την ονομασία της ένωσης είναι τα εξής:
1. Χωρίζουμε την ένωση σε 2 μέρη.
2. Το 1ο μέρος περιέχει κάποιο μέταλλο ή το NH4+ (αμμώνιο).
3. Το 2ο μέρος περιέχει το πολυατομικό ιόν.
4. Ξεκινάμε την ονομασία από το 2ο μέρος με το πολυατομικό ιόν.
5. Τελειώνουμε με το όνομα του 1ου μέρους της ένωσης.

Παραδείγματα

NaNO3
Το NaNO3 αποτελείται από νάτριο Na και το πολυατομικό ιόν NO3. Ονομάζουμε ξεκινώντας από το 2ο μέρος, δηλαδή από το NO3 και καταλήγουμε στο Na. Άρα η ονομασία είναι νιτρικό νάτριο.

CaCO3
Στο CaCO3 έχουμε ασβέστιο Ca και το πολυατομικό ιόν CO32–. Άρα η ονομασία είναι ανθρακικό ασβέστιο.

K2Cr2O7
Εδώ, στο 1ο μέρος έχουμε κάλιο K (ο δείκτης 2 μετά το Κ δε μας απασχολεί στην ονομασία της ένωσης) και στο 2ο μέρος έχουμε το πολυατομικό ιόν Cr2O72–. Άρα ονομάζουμε διχρωμικό κάλιο.

Al2(SO4)3
Ωπ, εδώ έχουμε και κάτι παρενθέσεις! Όταν υπάρχουν παρενθέσεις, μας ενδιαφέρει μόνο αυτό που είναι μέσα στην παρένθεση. Άρα, το 1ο μέρος της ένωσης έχει αργίλιο Al (ο δείκτης 2 στο Al δε μας ενδιαφέρει) και το 2ο μέρος έχει το πολυατομικό ιόν SO42– που βρίσκεται μέσα στην παρένθεση. Άρα ονομάζουμε χωρίς να σκάμε για τους δείκτες και τις παρενθέσεις: θειικό αργίλιο.

(NH4)2SO4
Πάλι παρενθέσεις εδώ, αυτή τη φορά στο 1ο μέρος της ένωσης. Πάλι γραμμένες τις έχουμε τις παρενθέσεις! Μέσα στην παρένθεση έχει NH4+ και στο 2ο μέρος της ένωσης έχει SO42–. Άρα η ονομασία είναι θειικό αμμώνιο.

Mg(HCO3)2
Εδώ έχουμε μαγνήσιο Mg και μέσα στην παρένθεση το πολυατομικό ιόν HCO3. Άρα η βάφτιση δίνει όξινο ανθρακικό μαγνήσιο.

Cu3(PO4)2
Τι έχουμε εδώ; Ένα μέταλλο με 2 διαφορετικούς Α.Ο.! Όταν έχουμε μέταλλα με διαφορετικούς Α.Ο. (πίνακας 4), μας ενδιαφέρουν και οι δείκτες και οι παρενθέσεις. Ας τα πάρουμε ένα ένα. Ό,τι υπάρχει μέσα στην παρένθεση είναι πολλαπλασιασμένο με τον δείκτη που έχει μετά την παρένθεση. Δηλαδή έχουμε (PO4)2, άρα το πολυατομικό ιόν PO43– υπάρχει 2 φορές στην ένωση. Ο χαλκός Cu έχει δείκτη 3, άρα έχουμε 3 Cu στην ένωση. Τώρα πρέπει να βρούμε τι Α.Ο. έχει ο Cu. Το φωσφορικό ιόν έχει φορτίο –3. Επειδή έχουμε 2 φωσφορικά ιόντα στην παρένθεση το συνολικό φορτίο είναι –6. Οι 3 Cu πρέπει να έχουν +6 φορτίο για να είναι ουδέτερη η ένωση. Άρα κάθε Cu έχει +2 φορτίο. Άρα ο Cu είναι ο Cu2+ και η ένωση λέγεται φωσφορικός χαλκός ΙΙ.

Όμοια ονομάζουμε και τις ενώσεις που περιέχουν κι άλλα μέταλλα με πολλούς Α.Ο..

Κάπως έτσι πήγε και σήμερα!
Άλλο ένα βαρετό μάθημα έφτασε στο τέλος του!
Μένουν άλλα 2 Μέρη για την Ονοματολογία!

Στικ γουίδ ας!!!
Σιι γιου λέιτερ!!!
Τα Πάντα Είναι Χημεία!!!

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Αντιδράσεις στο Γραφείο

Χαλλόουουουου!!!!!


Στη χημική επικαιρότητα της Α' Λυκείου πρωταγωνιστούν αυτόν τον καιρό οι χημικές αντιδράσεις! Και σε ρωτάω, αγαπητέ αναγνώστη μου, μπορεί η Smart Chemistry να απέχει από την επικαιρότητα; Χααα!!!

Πραγματοποιήσαμε λοιπόν με τους κυρίους μαθητές ΜιχάληΆγγελο και τη δεσποινίδα Μαρία μερικές αντιδρασούλες απλής και διπλής αντικατάστασης για εντυπωσιασμό κυρίως, για την καλύτερη εμπέδωση της θεωρίας και φυσικά για να πάρουμε και κανένα λάικ παραπάνω!!!

Απλή Αντικατάσταση

Οι αντιδράσεις απλής αντικατάστασης αφορούσαν την αντίδραση δραστικών μετάλλων της ομάδας των Αλκαλίων με το αθώο νερό! Πετάξαμε με τη σειρά τα μέταλλα λίθιο Li, νάτριο Na και κάλιο K σε ένα ποτήρι με καθαρό απιονισμένο νερό. Ξεκινώντας με το λίθιο Li, η αντίδραση που γίνεται είναι η εξής:

2Li + 2H2O → 2LiOH + H2

Το Li αντιδρά στην επιφάνεια του νερού ταχύτατα και παράγεται αέριο υδρογόνο H2. Εντός ολίγων δευτερολέπτων το κομματάκι Li που ρίξαμε έχει μετατραπεί σε ιόντα και μας έχει δημιουργήσει ένα βασικό διάλυμα υδροξειδίου του λιθίου LiOH.


Μετά ήταν η σειρά του Na να βουτήξει στην πισίνα! Η επαφή του Na με το νερό ήταν σαφώς πιο βίαιη! Το κομμάτι Na μετατράπηκε σε μικρή σφαίρα και το ποτήρι κάπνιζε από το εκλυόμενο H2. Το κολύμπι του Na στην επιφάνεια του νερού δε διήρκεσε τόσο πολύ όσο του Li. Το διάλυμα που προέκυψε περιείχε ως προϊόν μια διασημότητα, τη βάση υδροξείδιο του νατρίου NaOH ή αλλιώς καυστικό νάτριο ή καυστική σόδα! Η αντίδραση που έγινε ήταν η παρακάτω:

2Na + 2H2O → 2NaOH + H2

Μ'αυτά και μ'αυτά ήρθε και η σειρά του Κ να μας δείξει τι παίζει αν πέσει κι αυτό στο νερό! Εδώ τα πράγματα γίνονται λίγο πιο δραστικά! Η σχέση του Κ με το νερό είναι όπως του κυρίου και της κυρίας Σμιθ!!! Δηλαδή θερμή, βίαιη και εκρηκτική!!! Με το που πέφτει στο νερό, το Κ αναφλέγεται στην επιφάνειά του και λίγο πριν βυθιστεί με τη μορφή ιόντων στο ποτήρι, πραγματοποιούνται μικρές απολαυστικές εκρήξεις από την ανάφλεξη και του αερίου υδρογόνου με τον ατμοσφαιρικό αέρα! Η ξενέρωτη χημική εξίσωση που περιγράφει την αντίδραση είναι η παρακάτω:

2K + 2H2O → 2KOH + H2

Επιπλέον, παράγεται και η βάση υδροξείδιο του καλίου ΚΟΗ! Επειδή η αντίδραση ήταν τόσο εντυπωσιακή (πιο εντυπωσιακή από τη φωτογραφία) και γουστάραμε, την επαναλάβαμε και 2η φορά! Χαχα!!!!!

Να εξηγήσουμε λίγο γιατί έχουμε αυτές τις βίαιες αντιδράσεις των αλκαλίων με το νερό! Τα αλκάλια είναι όλα δραστικά μέταλλα (αντιδρούν εύκολα), γιατί έχουν 1 ηλεκτρόνιο στην εξωτερική τους στοιβάδα και δεν το γουστάρουν με τίποτα! Με την πρώτη ευκαιρία που παρουσιάζεται το σουτάρουν για να αποκτήσουν δομή ευγενούς αερίου. Έτσι αντιδρούν άμεσα με το νερό και σχηματίζουν την ιοντική τους μορφή Li+, Na+, K+.

Γιατί K+ το αντιδρά εκρηκτικά με το νερό, το Na+ λιγότερο έντονα και το Li+ πιο ήπια όμως; Αυτό έχει να κάνει με το πόσο εύκολα διώχνουν το ηλεκτρόνιο της εξωτερικής τους στοιβάδας. Το Li+είναι το μικρότερο σε μέγεθος από τα 3 μέταλλα και το ηλεκτρόνιο βρίσκεται κοντά στον πυρήνα. Έτσι το αποχωρίζεται πιο δύσκολα, αφού ο πυρήνας το έλκει σχετικά πιο ισχυρά. Το Na+ έχει μεγαλύτερο μέγεθος από το Li+ και το ηλεκτρόνιο του ξεκολλάει πιο εύκολα, έτσι έχουμε πιο έντονη αντίδραση. Το K+ τώρα, που είναι το πιο μεγάλο από τα τρία αλκάλια, δεν προλαβαίνει να πει ούτε "γεια" στο ηλεκτρόνιό του, το οποίο κάνει θεαματική έξοδο με τη σύνοδο φλόγας και εκρήξεων, αφού είναι πολύ απομακρυσμένο από τον πυρήνα και συγκρατείται πολύ χαλαρά!


Διπλή Αντικατάσταση
Η αντίδραση διπλής αντικατάστασης που πραγματοποιήσαμε ήταν η παρακάτω:


Pb(NO3)2 + KI → PbI2 + KNO3

Φτιάξαμε ένα υδατικό διάλυμα νιτρικού μολύβδου Pb(NO3)2 και ένα ιωδιούχου καλίου KI. Οι παιχταράδες μου, με φοβερή τεχνική, έριξαν το ένα διάλυμα μέσα στο άλλο και παρακολούθησαν τη μαγική αντίδραση που συνέβη ακαριαία μπροστά τους! Ο ιωδιούχος μόλυβδος PbI2 που σχηματίζεται είναι δυσδιάλυτος στο νερό, οπότε υποχρεωτικά πέφτει στον πάτο με τη μορφή σκόνης. Το κορυφαίο είναι ότι η σκόνη αυτή έχει κίτρινο χρώμα, οπότε ακαριαία, με την ανάμειξη των δύο διαλυμάτων, βλέπουμε τον σχηματισμό τού PbI2 και το διάλυμα να βάφεται κίτρινο! Το άλλο προϊόν της αντίδρασης, το νιτρικό κάλιο KNO3, παραμένει διαλυμένο στο νερό και δεν το βλέπουμε.

Στις αντιδράσεις διπλής αντικατάστασης οι χημικές ενώσεις ανταλλάζουν ζευγάρια. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο μόλυβδος Pb προτιμάει να ενωθεί με το ιώδιο Ι που βρίσκεται στο ιωδιούχο κάλιο ΚΙ. Και αφού αυτό τον κάνει ευτυχισμένο, το Ι αφήνει το Κ και ενώνεται με τον Pb.

Ένας από τους λόγους που πραγματοποιείται η παραπάνω αντίδραση έχει να κάνει και με τη διαλυτότητα των ενώσεων. Οι ενώσεις Pb(NO3)2 και KI είναι ευδιάλυτες στο νερό. Όμως το προϊόν PbI2 δε διαλύεται με τίποτα, οπότε πέφτει στον πάτο με τη μορφή ιζήματος (στερεού) και είναι σα να φεύγει από το μείγμα της αντίδρασης. Μιας και η ουσία αυτή έχει κίτρινο χρώμα, μπορούμε να παρατηρήσουμε την εντυπωσιακή αλλαγή που συμβαίνει σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Αν ο PbI2 είχε άσπρο χρώμα, τότε θα βλέπαμε το διάλυμα να θολώνει και να σχηματίζεται μια λευκή σκόνη. Το κιτρινάκι όμως δίνει άλλη αίσθηση στην αντίδραση!

Και οι αναμνηστικές μας φωτογραφιούλες μετά το πέρας των πειραμάτων!!!

Δατ'ς ολλ φορ τουντέυ!!!
Σιι γιου λέιτερ!!!
Τα Πάντα Είναι Χημεία!!!

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2016

ΜΑΘΗΜΑ 12, ΜΕΡΟΣ 3: Ονοματολογία (Α' Λυκείου)

ΜΕΡΟΣ 3

Τι μου κάνετε, δεσποινίδες μου και κύριοί μου;;;

Σήμερα συνεχίζουμε το μάθημα της Ονοματολογίας με τα Υδρίδια και τα Οξείδια! Και πιστέψτε με, θα πάει μακριά αυτή η βαλίτσα!

Υδρίδια
Τα υδρίδια έχουν πάντα υδρογόνο H στο 2ο μέρος της ένωσης. Στο 1ο μέρος έχουν συνήθως κάποιο μέταλλο, αλλά μπορεί και αμέταλλο πιο σπάνια.
1. Χωρίζουμε την ένωση σε 2 μέρη.
2. Το 1ο μέρος έχει το μέταλλο ή το αμέταλλο.
3. Το 2ο μέρος έχει το υδρογόνο Η.
4. Ξεκινάμε την ονομασία από το 2ο μέρος κλασικά, άρα ξεκινάμε με υδρίδιο του ή υδρογονούχο (παίξτε μπαλίτσα καλύτερα με το υδρίδιο, μετράει πιο πολύ).
5. Τελειώνουμε με το 1ο μέρος.

Παραδείγματα

ΝaH
Υδρογόνο Η και νάτριο Na στην παρέα μας, άρα το όνομα αυτού είναι υδρίδιο του νατρίου ή υδρογονούχο νάτριο (καλύτερο το υδρίδιο, περισσότερο κουλ).

MgH2
Εδώ έχουμε μαγνήσιο Mg με το Η, άρα βαφτίζουμε υδρίδιο του μαγνησίου.

PbH2
Οοο, εδώ έχουμε μόλυβδο Pb, ο οποίος έχει 2 Α.Ο., άρα πρέπει να καθορίσουμε αν είναι ο Pb2+ ή ο Pb4+. Το Η έχει φορτίο –1 (πίνακας 2), άρα αφού έχουμε 2 Η στην ένωση PbH2, το συνολικό φορτίο του Η είναι –2. Άρα ο Pb πρέπει να είναι ο Pb2+ για να είναι ουδέτερη η ένωση. Έτσι το όνομα είναι υδρίδιο του μολύβδου ΙΙ.

Παρόμοια ονομάζονται και τα λοιπά υδρίδια μετάλλων με πολλούς Α.Ο..

PH3
Εδώ ο συνοδός του Η είναι ο φώσφορος P. Άρα η ένωση ονομάζεται υδρίδιο του φωσφόρου.

ΝΗ3
Εδώ είναι η εξαίρεσή μας. Δε χρειάζεται να ονομάσουμε αυτήν την ένωση υδρίδιο του αζώτου. Το NH3 είναι η διάσημη σε όλους ένωση αμμωνία. Οπότε την αποκαλούμε αμμωνία (ή Εν Έιτς Τρία)!

Αυτά με τα υδρίδια! Και τώρα πάμε να δούμε πώς βρίσκουμε την ονομασία των οξειδίων! Τίποτα διαφορετικό!

Λετ'ς ντου ιτ!

Οξείδια
Τα οξείδια έχουν πάντα οξυγόνο Ο στο 2ο μέρος της ένωσης. Στο 1ο μέρος έχουν συνήθως κάποιο μέταλλο, αλλά μπορεί και αμέταλλο. Τα βήματα που ακολουθούμε είναι πάλι τα ίδια. Τώρα θα ξεκινάμε την ονομασία πάντα με οξείδιο του ή οξυγονούχο (προτιμήστε το οξείδιο, είναι πιο αλάνικο).

Παραδείγματα

CaO
Ασβέστιο Ca και οξυγόνο Ο στο πιάτο μας, άρα οξείδιο του ασβεστίου.

Li2O
Λίθιο Li και Ο, άρα οξείδιο του λιθίου.

Al2O3
Εδώ πρωταγωνιστεί το αργίλιο Al και το Ο, άρα οξείδιο του αργιλίου.

Fe2O3
Εδώ έχουμε τον περίεργο σίδηρο Fe με τους 2 Α.Ο., που θα πρέπει να καθορίσουμε αν είναι Fe2+ ή Fe3+. Το Ο θα μας πει τι παίζει! Το Ο έχει φορτίο –2. Η ένωση Fe2O3 περιέχει 3 Ο, άρα το συνολικό φορτίο του Ο είναι –6. Άρα οι 2 Fe που περιέχονται στην ένωση, πρέπει να έχουν συνολικό φορτίο +6 για να είναι ουδέτερη η ένωση. Επομένως, κάθε Fe έχει φορτίο +3, άρα έχουμε τον Fe3+. Άρα η ονομασία είναι οξείδιο του σιδήρου ΙΙΙ.

CO και CO2
Σε αυτήν την περίπτωση έχουμε έναν άνθρακα C μαζί με ένα Ο και έναν άνθρακα C με 2 Ο. Η ονομασία θα ήταν οξείδιο του άνθρακα, αλλά αφού υπάρχουν 2 οξείδια του άνθρακα, πρέπει να τα διαχωρίσουμε. Ο C είναι αμέταλλο, άρα δε θα πούμε οξείδιο του άνθρακα ΙΙ για το CO και οξείδιο του άνθρακα IV για το CO2. Εδώ βάζουμε πρόθεμα μπροστά από το οξείδιο για να δείξουμε πόσα Ο έχει η ένωση. Άρα είναι:
CO: μονοξείδιο του άνθρακα
CO2: διοξείδιο του άνθρακα

Έτσι γίνεται με όλα τα οξείδια των αμετάλλων (P2O5: πεντοξείδιο του διφωσφόρου).

Η2Ο
Αυτό δε θα το πούμε οξείδιο του υδρογόνου, γιατί έχει το καλλιτεχνικό του. Το λένε νερό!

Υπάρχουν και μερικές ακόμα δυαδικές ενώσεις, τις οποίες θα τις πετάξουμε σε άλλη ομάδα για να γίνει πιο εύκολη η παπαγαλ….. εεε… η εκμάθησή τους!

Αυτά και απόψε, λέιντζ και τζέντλεμεν!
Συνεχίζουμε την επόμενη φορά!
Σιι γιου λέιτερ!!!
Τα Πάντα Είναι Χημεία!!!

Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

ΜΑΘΗΜΑ 12, ΜΕΡΟΣ 2: Ονοματολογία (Α' Λυκείου)

ΜΕΡΟΣ 2

Χάου αρ γιου, αλάνια μου;

Στο 2ο Μέρος του μαθήματος της Ονοματολογίας θα ξεκινήσουμε να ονομάζουμε κάποιες χημικές ενώσεις για να μπείτε λίγο στα κόλπα!

Απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσετε να παίξετε μπαλίτσα σ'αυτό το κεφάλαιο και στο επόμενο (Χημικές Αντιδράσεις) είναι να έχετε μάθει παπαγαλία τους πίνακες με τα ονόματα και τα φορτία του προηγούμενου μαθήματος!

Για να ονομάσουμε μία ανόργανη χημική ένωση χωρίζουμε την ένωση σε 2 μέρη. Το 1ο μέρος είναι πάντα το θετικό κομμάτι της ένωσης, ενώ το 2ο μέρος είναι το αρνητικό κομμάτι. Η ονομασία της ένωσης ξεκινάει πάντα από το 2ο μέρος, δηλαδή το αρνητικό.

Για να γίνει η ήδη μίζερη ζωή σας πιο εύκολη, θα χωρίσουμε την ονοματολογία σε κατηγορίες, για να απλοποιηθούν λίγο τα πράγματα.

Δυαδικές Ενώσεις
Δυαδικές είναι οι ενώσεις που περιέχουν μόνο 2 χημικά στοιχεία. Σε αυτήν την κατηγορία θα βάλουμε άλατα μονοατομικών ιόντων (π.χ. NaCl), υδρίδια (π.χ. CaH2) και οξείδια (π.χ. MgO).

Άλατα Μονοατομικών Ιόντων
Χωρίζουμε την ένωση σε 2 μέρη.
Το 1ο μέρος είναι το θετικό, άρα θα είναι κάποιο μέταλλο.
Το 2ο μέρος θα είναι το αρνητικό, άρα έχουμε κάποιο μονοατομικό ιόν.
Ξεκινάμε την ονομασία από το 2ο μέρος.
Τελειώνουμε με το 1ο μέρος.

Παραδείγματα

NaCl
Το NaCl αποτελείται από Na και Cl. Ξεκινάμε με το Cl. Βλέπουμε ότι το Cl λέγεται χλωριούχο ή χλωρίδιο. Το Na είναι το νάτριο. Ονομάζουμε από το 2ο μέρος προς το 1ο μέρος. Άρα η ένωση λέγεται χλωριούχο νάτριο ή χλωρίδιο του νατρίου.

ΖnF2
Εδώ έχουμε Zn και F. Δουλεύουμε ακριβώς όπως προηγουμένως. Το F είναι το φθοριούχο ή φθορίδιο, ενώ το Zn είναι ο ψευδάργυρος. Άρα η ένωση λέγεται φθοριούχος ψευδάργυρος ή φθορίδιο του ψευδαργύρου. Δε μας απασχολεί καθόλου ο δείκτης 2 στο ZnF2.

Κ2S
Ομοίως, το S είναι το θειούχο ή σουλφίδιο και το Κ είναι το κάλιο. Επομένως η ένωση λέγεται θειούχο κάλιο ή σουλφίδιο του καλίου. Πάλι δεν ασχολούμαστε με τον δείκτη 2 στο K2S.

ΑlBr3
Ωπ, καλώς τα τα παιδιά! Να σας συστήσουμε! Το Al είναι το αργίλιο και το Br είναι το βρώμιούχο ή βρωμίδιο. Δηλαδή η ένωση είναι το βρωμιούχο αργίλιο ή βρωμίδιο του αργιλίου. Με τον δείκτη 3 στο AlBr3 δεν σκοτιζόμαστε.

Παρατήρηση
Αν η ένωση περιέχει κάποιο ιόν με 2 Α.Ο., τα πράγματα δυσκολεύουν λίγο, γιατί πρέπει να πείτε ποιος είναι ο Α.Ο. του μετάλλου.

Παραδείγματα

FeCl2
Ακολουθώντας τα παραπάνω βήματα, η ένωση αυτή ονομάζεται χλωριούχος σίδηρος ή χλωρίδιο του σιδήρου. Όμως ποιος σίδηρος είναι; Ο Fe2+ ή ο Fe3+; Αυτό θα το καταλάβουμε από το άλλο κομμάτι της ένωσης. Δηλαδή το Cl θα μας δείξει τι είναι ο Fe. Το Cl έχει φορτίο –1. Επειδή έχουμε 2 Cl στην ένωση FeCl2, το συνολικό φορτίο του Cl είναι –2. Η ένωση πρέπει να είναι ηλεκτρικά ουδέτερη, άρα ο Fe πρέπει να έχει φορτίο +2. Έτσι καταλαβαίνουμε ότι ο Fe πρέπει να είναι ο Fe2+. Τον Α.Ο. του Fe πρέπει να τον γράψουμε και στην ονομασία της ένωσης. Αυτό γίνεται με λατινικά νούμερα μετά τη γραφή του μετάλλου. Άρα τελικά η ονομασία της ένωσης είναι χλωριούχος σίδηρος ΙΙ ή χλωρίδιο του σιδήρου ΙΙ.

FeCl3
Η ένωση αυτή λέγεται χλωριούχος σίδηρος πάλι ή χλωρίδιο του σιδήρου, όμως πρέπει να καθορίσουμε αν είναι ο Fe2+ ή ο Fe3+. Την απάντηση μας τη δίνει το Cl. Το Cl έχει φορτίο –1 και αφού έχουμε 3 Cl στην ένωση FeCl3, το συνολικό φορτίο του Cl είναι –3. Άρα ο Fe πρέπει να είναι ο Fe3+ για να είναι ουδέτερη η ένωση. Επομένως, το όνομα είναι χλωριούχος σίδηρος ΙΙΙ ή χλωρίδιο του σιδήρου ΙΙΙ.

Cu2S
Από τους πίνακες, το S είναι το θειούχο ή σουλφίδιο και το Cu είναι ο χαλκός. Η ένωση θα λεγόταν θειούχος χαλκός ή σουλφίδιο του χαλκού, όμως πρέπει να καθορίσουμε τον Α.Ο. του Cu. Ο Cu θα είναι ο Cu+ ή ο Cu2+. Αυτό θα μας το δείξει το S. Το S έχει φορτίο –2. Βλέπουμε ότι υπάρχουν 2 Cu στην ένωση Cu2S. Αυτό σημαίνει ότι και οι δυο Cu πρέπει να έχουν συνολικό φορτίο +2, για να είναι ουδέτερη η ένωση. Άρα κάθε Cu έχει Α.Ο.= +1. Τελικά, το όνομα της ένωσης είναι θειούχος χαλκός Ι ή σουλφίδιο του χαλκού Ι.

CuS
Αυτή η ένωση θα λεγόταν πάλι θειούχος χαλκός ή σουλφίδιο του χαλκού. Το S (θειούχο ή σουλφίδιο από πίνακα 2) έχει φορτίο –2. Άρα και ο Cu πρέπει να έχει Α.Ο.= +2 για να είναι ουδέτερη η ένωση, επομένως έχουμε τον Cu2+. Η ένωση λοιπόν, ονομάζεται θειούχος χαλκός ΙΙ ή σουλφίδιο του χαλκού ΙΙ.

Παρόμοια ονομάζονται και οι ενώσεις που περιέχουν και τα μέταλλα Hg, Sn και Pb.

Αυτά φορ τουντέυ!!!

Την επόμενη φορά θα δούμε τα υδρίδια και τα οξείδια!!!

Σιι γιου λέιτερ!!!
Τα Πάντα Είναι Χημεία!!!